W przedostatni wieczór października na dworze było dżdżysto i wietrznie. W taką pogodę nie chce się opuszczać przytulnego domu. A jednak, kilkunastu gimnazjalistów z Katolika w Świeciu wbrew jesiennej aurze przyszło do szkoły. Co mogło odciągnąć nastolatków sprzed komputerów i telewizorów?... Po prostu poezja.

Koło polonistyczne zorganizowało po raz dziewiąty Zaduszki Poetyckie, tym razem w jadalni Katolickiej Szkoły Podstawowej. Na początku polonistka Joanna Biniecka przybliżyła tradycję Zaduszek Jazzowych w Polsce. Pierwsza tego typu impreza odbyła się już w 1954 roku w Krakowie, natomiast mieszkańcy Poznania od 2002 roku muzyką i modlitwą wspominają zmarłych muzyków.
W klimat panującej za oknami pory roku wprowadziły zebranych: Anna Dembińska oraz Marta Ledzińska (trzecioklasistki), śpiewając Jesienną zadumę (sł. Magdalena Umer, Elżbieta Adamiak) przy akompaniamencie nauczyciela muzyki Andrzeja Skupniewicza. Następnie jedna uczennic przybliżyła biografię zmarłej w tym roku Wisławy Szymborskiej. A wiersz noblistki Nic dwa razy się nie zdarza, wybrzmiał podczas tego spotkania bardzo wymownie. Potem otwarto przestrzeń dla uczestników, którzy czytali  utwory i snuli refleksje o: śmierci, przemijaniu, jesieni… Część osób przyniosła tomiki poezji, inni wydruki komputerowe, znalazły się także przepisane odręcznie teksty (co w XXI wieku należy do rzadkości). Pierwszą część wieczorku podsumowała piosenka Remedium (sł. Magdalena Czapińska, Seweryn Krajewski, Maryla Rodowicz), w wykonaniu w. w. uczennic.
Po porcji strawy duchowej nadszedł czas na łyk ciepłej herbaty i słodkie co nieco. Kiedy ucichł radosny gwar polonistka Marta Pyrka, przytoczyła najważniejsze fakty z życia śp. Przemysława Gintrowskiego – barda Solidarności. Młodzi słuchacze rozpoznali pieśń Modlitwa o wschodzie słońca. Podczas kolejnej przestrzeni dla uczestników, pojawił się wiersz ks. Jana Twardowskiego Spieszmy się kochać ludzi. Towarzyszy on Zaduszkom Poetyckim od początku ich organizowania, czyli od 2003 roku. Jeden z gimnazjalistów postanowił zadebiutować na niwie liryki i przeczytał wiersz własnego autorstwa. Z kolei obecny na sali dyrektor ks. dr Przemysław Szulc, służył zebranym wiedzą teologiczną rozwiewając nasuwające się wątpliwości. Artystyczną część spotkania optymistycznie zakończył utwór Korowód (sł. Leszek A. Moczulski, śpiew Marek Grechuta).
Aby tradycji stało się zadość uczniowie Katolickiego Gimnazjum wkroczyli odważnie w ciemność i udali się z polonistkami oraz bibliotekarką Hanną Hering na cmentarz parafii Niepokalanego Poczęcia N.M.P. Na mogiłach pacjentów i NN zapalili znicze oraz pomodlili się za tych, o których już teraz pamięta coraz mniej osób.
J.B.